Oranjebuikparkiet - Neophema chrysogaster

Verspreiding:

De oranjebuik parkiet komt nog voor in een klein gedeelte van Zuid Victoria namelijk in de Greater Geelong City in het gebied Western Treament Plant, hier overwinteren ze veelal en hier vinden dan ook tellingen plaats. Hun aantal wordt geschat op een 150 tot 200 vogels, dit terwijl er in de jaren 70` nog een kleine 2000 werden geteld. Ze leven voornamelijk langs de kust bij moerasachtige gebieden, maar ook op weidegebieden en zandheuvels zijn ze gezien.
Begin november trekken ze van het vaste land over de Bass strait zee naar Tasmanie en de omliggende eilanden om daar te broeden. in 2006 zijn daar 50 broedparen waargenomen.
De minister van milieu in Australië heeft daar waar het mogelijk is, opdracht gegeven om gebieden waar de Oranjebuik voorkomt extra te beveiligen tegen allerlei ongewenste gebeurtenissen denk bestrijding van roofdieren/ongedierte.
Ook de bouw van een windmolenpark in Badd Hill, Victoria`s Gippsland is tegengehouden ter bescherming van de Oranjebuik, want er zou een vogel tegen aan kunnen vliegen.

Algemeen:

De oranjebuik man is 22 cm lang en is vanaf de kop, over de rug tot aan de stuit een glimmend grasgroen. De middelste staartpennen lopen van groen over naar een diepblauwe kleur. In vleugelgedeelte zijn de grote slagpennen intens blauw tot zwart aan toe. De vleugeldek veertjes zijn ultramarijnblauw, de poten en de snavel hebben een hoornachtige kleur en de ogen zijn donkerbruin. Zijn blauwe tweekleurige voorhoofdsband en felle oranje vlek op de gele buik tussen de poten maken deze vogel kompleet. Het verschil tussen pop en man is de voorhoofdsband deze is namelijk bij de man duidelijk aansprekender dan bij de pop, en is ook wat fletser van kleur. Om het nageslacht te bevorderen werden in 1970 een aantal paartjes in Europa geïmporteerd, 2 koppels kwamen in Engeland terecht, maar daar kwamen geen jongen uit, ook twee Kwekers in Nederland waren uitverkoren om met deze vogels te kweken, en daar kwam een totaal van 4 jongen op stok. Maar echt lang hebben deze jonge vogels ook niet geleefd, dus geen ideale volièrevogel zou je zeggen. Hun voeding bestaat uit bessen, groene blaadjes en diverse soorten graszaden. Met broeden zijn ze eigenlijk erg makkelijk, want ze broeden in holtes van omgewaaide bomen, en bij het ontbreken daarvan, gewoon op de rotsachtige gronden waar ze van wat gras en gebladerte een nestje maken. En daar zit nou net het gevaar, want op de grond komen de meeste predatoren voor. Denk aan de vos, wilde katten, slangen en de Tasmaanse duivel een vraatzuchtige alleseter. De nestjes bevatten een 6 tal eitjes die na een 20 dagen uitkomen. Gelukkig besteed de Regering van Australië extra aandacht aan deze zeer zeldzame vogel door deze ook in Australië te verbieden als volièrevogel. En er wordt ook prima samengewerkt met de landeigenaren van de gebieden waar de vogels overwinteren. Door middel van een intensief kweek progamma probeert men het aantal Oranjebuiken uit te breiden. Laten we dus hopen, dat deze ORANJEBUIK PARKIET ook niet van onze aarde verdwijnt!

De standaard Man Pop
Formaat: 22 cm. 20 cm.
Kleur/Kleurslag Wildkleur  Wildkleur 
Schedel/nek Helder groen Helder groen
Borst  Groen op gele ondergrond Groen op gele ondergrond
Buik/onderlijf Diep geel, iets groen bewaast  Diep geel, iets groen bewaast 
Mantel onderrug, stuit en bovenstaart dekveren Helder groen Helder groen
Hand- en armpennen Zwart  Zwart 
Vleugeldekveren  Helder groen Helder groen
Middelste staartpennen Groen, toppen kobaltblauw, schacht zwart Groen, toppen kobaltblauw, schacht zwart
Overige staart pennen, Onderstaart dekveren en Onderzijde staart  Helder groen, toppen kobaltblauw Helder groen, toppen kobaltblauw
Snavel  Zwartgrijs  Zwartgrijs 
Neusdop  Zwartbruin  Zwartbruin 
Poten  Grijs  Grijs 
Nagels  Zwart  Zwart 
Ogen  Zwart, iris donkerbruin  Zwart, iris donkerbruin 
     
Tekening:    
Voorhoofdsband  Boven neusdop hemelsblauw, dan ultramarijnblauwe band die overgaat in hemelsblauw Boven neusdop hemelsblauw, dan ultramarijnblauwe band die overgaat in hemelsblauw
Koptekening / Oogring Achter het oog zachtgele halve maanring Achter het oog zachtgele halve maanring
Buikvlek  Diep oranje Diep oranje
Vleugelbocht en vleugelrand  Smalle violette rand, met minimale blauwe overgangszone naar het helder groene vleugeldek.  Smalle violette rand, met minimale blauwe overgangszone naar het helder groene vleugeldek. 
Vleugelpennen Binnenvlag en buitenvlag violet met uitzondering van de toppen en duidelijke lichte zoom Binnenvlag en buitenvlag violet met uitzondering van de toppen en duidelijke lichte zoom
Staart  Toppen licht omzoomt. Je ziet ook vaak de zwarte ondergrond van de bovenstaart er doorkomen Toppen licht omzoomt. Je ziet ook vaak de zwarte ondergrond van de bovenstaart er doorkomen

Kweek programma nieuws.

Oranjebuik fokprogramma  succes ,”ABC News”2 februari ’09 Het fokprogramma van de Oranjebuik levert in eerste instantie  25 jonge vogels op. 
Met in het wild gevangen Oranjebuiken probeert men op het eiland Tasmanie door middel van een fokprogramma het aantal te doen toe nemen.  
De in wild levende Oranjebuik word met uitsterven bedreigd en men probeert  jongen te kweken in gevangenschap zodat  deze uitgezet kunnen worden in de wildernis In Tasmaanse volières zijn momenteel 25 volwassen vogels met daarbij 25 jonge vogels.
Voor Mark Holdsworth  de projectambtenaar is het werk zeker de moeite waard om deze soort Neophema te helpen te overleven.
Wij weten dat wij met deze vogels in gevangenschap kunnen kweken en deze voor lange tijd kunnen houden in onze volières,  aldus Jocelyn Hockley rechterhand van Mark.
Zij brengt ook sommige jongen met de hand groot.
Als de vogels zes maanden oud zijn worden ze vrijgelaten  in de natuur en dat is werkelijk een geweldige ervaring om dat mee te maken, aldus Jocelyn.
De bedoeling is dat er dit jaar ongeveer een vijftigtal Oranjebuiken geboren in gevangenschap worden vrijgelaten in de natuur.


 

Oranjebuik nieuws december 2007

Dankzij de inspanning van een aantal kweekstations uit Australië en Tasmanie zijn er in de afgelopen weken een veertigtal in gevangenschap geboren Oranjebuik parkieten uitgezet in de natuur. 

Zo groot aantal als deze 40 heeft nog niet eerder plaats gevonden en het is dan ook een opsteker voor de mensen in de kweekstations na de massale sterfte van de oranjebuiken vorig jaar. Het geen dat werd veroorzaakt door een virus.
Men hoopt dat de jonge vogels zich dan ook snel aanpassen aan hun soortgenoten in de natuur, en dan ook het volgend seizoen voor nageslacht zullen zorgen. 

 


 Tasmanian News September 2007

De vermoedelijke ziekte in kwestie was Pacheco''s - virus, dat zich snel verspreid en de parkieten  doodt binnen 48 uur na infectie.
vogelziekte deskundigen hebben het bewijs van 3 dodelijke en zeer besmettelijke ziekten gevonden.
Bestrijding voor de vogels in gevangenschap is strikte quarantaine en regelmatig onderzoek naar het Pachecho virus. 
De dood van 46 oranjebuik parkieten kunnen een bedreiging vormen voor de wilde populatie, dit werd gemeld door Tamanian News.2006
Monsters van levende vogels zijn verstuurd naar een patholoog in Sydney voor een gesofisticeerde virustest. 
De Hobart fok faciliteit blijft in quarantaine. Het verlies van de kuikens tijdens de kweek in de Taroona faciliteit eind vorig jaar was een klap voor het kweek programma. Er leven nog maar 300 vogels waarvan ongeveer de helft in gevangenschap.
Na maanden testen in Australië en in het overzeese gaven niet het gewenste resultaat, maar een de herpes virus is een mogelijkheid, zei Officer Mark Holdsworth van de Afdeling Primary Industries en Water Species Project. 
Tot er duidelijk is wat de oorzaak is van de dood doen wij de rest van het Taroona vogelbestand  in quarantaine, dit zal het risico van overdracht van de ziekte minimaliseren aldus Mark. 
Vogels Tasmania voorzitter Eric Woehler zei: de ziekte vormt een ernstig risico. Dit moet niet worden onderschat.
Als een vogel ontsnapt is de kans dat een grote groep Oranjebuiken het slachtoffer word.
Ook andere vogelsoorten lopen risico. De vogels stierven bijna een jaar geleden, in de maanden voordat zij zou zijn vrijgelaten in het wild. 
Het is gebruikelijk dat een aantal kuikens  sterven, dat is hoe de natuur werkt met vogels.
Maar het was een groter aantal, zodat we besloten wat nodig is om te bepalen of er sprake was van een enkele oorzaak of meerdere oorzaken," zei Dr Harris. Hobart dierenarts James Harris zorgt voor de vogels op de Taroona faciliteit. Sommige kuikens waren slechts twee tot drie dagen oud, zijn zo groot als cashewnoten, anderen waren een paar weken oud," zei Dr Harris.
Volgens Dr.Harris is de faciliteit veilig en hoeft men zich niet bezorgd te maken of er een vogel ontsnapt. Men probeert met de 150 vogels in gevangenschap het vogel bestand weer uit te breiden.

Met dank aan Ruud Stouten die het nieuws over de oranjebuik parkiet tot op de voet volgt.